LOVE THE NATION

मेरो देस

बुध्दको अहिंशा परमोधर्मको उपदेश

छरिएको देशमा

बन्दुकको नाल र तरवारको धारबाट 

शान्ति खोजिन्छ भने

धार्मिक सहिष्णुता खलबलिंदा र भातृत्वको

भावना विचलित हुंदा

देसमा सामाजिक परिवर्तन आएको

सोचिन्छ भने

मलाई बुध्द र बुध्दत्वको बारेमा सोध्न मन लाग्छ

मलाई शान्ति र परिवर्तनको अर्थ खोज्न मन लाग्छ

नेपाली कला, शौन्दर्य र इतिहास बोकेका धरोहरहरु 

भत्काएर / नासेर
राष्ट्र विकासका संभावना खोजिन्छ भने 
अरुलाई लान्छना लगाएर र गाली गरेर 
आफूलाई पवित्र र दोष रहित सोचिन्छ भने 
मलाई विकास र विनासलाई समानार्थी शब्द भन्न मन लाग्छ 
मलाई गालीगलौज नै पवित्र शब्द जस्तो लाग्छ 



नेताका स्वार्थपूर्ण भाषण र शासनलाई 
जनमत र जनसत्ता भनिन्छ भने 
आफ्ना कल्मषलाई लुकाएर /छिपाएर 
प्रतिपक्षको शब्द शब्दमा 
जालसाजी खोजिन्छ भने 
मलाई जनमत र जनसत्ताको अर्थ भ्रम लाग्छ 
मलाई लोकतान्त्रिक अभ्यास प्रति नै शङ्का लाग्छ 


स्वार्थपूर्ति गर्न जनमतको हवाला दिएर 
हत्या हिंसाको बाटो रोजिन्छ भने 
हत्या , बलत्कार र अपहरणको जघन्य अपराधमा 
आम माफीको मार्ग खोजिन्छ भने 
मलाई हत्या हिँसा  नै हाम्रो धर्म भन्न मन लाग्छ 
मलाई जघन्य अपराध नै मानव  अधिकारको मर्म भन्न मन लाग्छ 



राष्ट्रिय संस्कृति र अस्मिता 
सामाजिक मान्यता र आस्थाहरुमा खलल आउँदा 
राष्ट्रिय एकता ,शान्ति मैत्री 
सदभाव र सहिष्णुतामा विचलन छाउँदा 
प्रत्येक नेपालीको छाती दुख्नु पर्छ 
हरेक राष्ट्र प्रेमीको घाँटी सुक्नु पर्छ 


राष्ट्र , राष्ट्रियता , लोकतन्त्र र मानव अधिकारको 
सम्मान हुनु पर्छ 
नेपाली कला , सौन्दर्य , आदर्श र वैशिष्टयको 
संरक्षण र सम्बर्धन हुनु पर्छ 
आफु नेपाली भएकामा गौरव गर्न सक्नु पर्छ 
गौरव गर्न सक्नु पर्छ 

yahaako chalan

यहाँको चलन 

एउटै ईश्वरका सन्तान नारी अनि  पुरुष 

 एउटै सिक्काको दुई भाग 

तर समान न्याय छैन यहां नारीको लागि 

चाहेको बखतमा खेल्न पाइन्छ - ऊ खेलौना हो 

जहिले पनि किन्न सकिन्छ - ऊ बजारको वस्तु हो 

चाहेको खण्डमा लिन सकिन्छ दिन सकिन्छ 

बजारको मूल्यहीन वस्तु हो - ऊ 

ऊ प्रदर्शित हुन्छे - खुल्ला मंचहरुमा 

लीलामित हुन्छे - हरेक बजारहरुमा 

कती सस्तो छ उसको जिंदगी 

चैत्रको आंधीमा उडेको धूलो जस्तै 

नांगै नांगै नचाइन्छ - ऐय्याशीका महलहरुमा 

त्यसैले ,

ऊ बेइज्जत चिज मानिन्छे 

तैपनि 

बाँडींछे - इज्जतदारहरुमा 

आखिर उ - के हो ?

यहाँ ,

पुरुषको निम्ति   हर अन्याय छुट 

नारीको लागि रुन पनि मुस्किल 

पुरुषको निम्ति हजारौ बंगला 

नारीको लागि केवल एक चीता 

वाह ! न्यायको फैसला !!

नारीकै कोखमा उसको वास हुन्छ

आखिर पुरुष त्यही कोखको कारोबार गर्छ 

कती नीच स्वार्थ !

जुन अधरले उसलाई चुम्छन 

ऊ त्यही अधरको लिलाम गर्छ 

कती मूल्यहीन मानवता !!

साँच्चै यही मानवता हो ?!!

पुरुषको बलियो पञ्जा भित्र 

उसका हर अधिकार कुण्ठित गराइन्छ 

उसका सारा ख़ुशी लुटेर 

जिउदै चितामा जल्न बाध्य बनाइन्छ 

तैपनि ,

भाग्यले दिएका हरेक आँशुका थोपालाई 

अलौकिक सुख मान्छे - ऊ 

संसारको हर निर्लज्जा उसलाई दिइन्छ 

जींदगीका सयौँ अधिकार र खुशीबाट बन्चित गराइन्छ 

पुरुषको हर तालमा नचाइन्छ 

त्यसैले ,

ऊ  जिन्दगीको हर पाइलामा पापको भागी बन्छे 

ऊ  एक देवी हो विधाता हो संसारकै भाग्य हो
तर ऊ अभागी छे
उसको भाग्य खोटो छ
ऊ संसारका सबै भगवानकी जन्मदायिनी हो
तर ऊ सैतानकी छोरी हो
ऊ एक अभागी आमा पनि त हो

किनकी ,
जानिजानि आफ्नै छोराको हातमा खेल्न वाध्य छे
आँखा भरि आंशका लाखौँ भरि घड़ा भएर पनि
बलियो बाँध लगाएर अधरमा मुस्कानको लाली पोत्न विवश छे
कती विवश छ उसको जिन्दगी !
पलपल मन जलाएर विवशताको पर्खालमा उभिन वाध्य छे
कुनै दिन ढल्न पनि त सक्छे

लज्जाका गहना लगाएर पनि नांगै खुला सडकमा नाच्न मजबूर छे
त्यसैले ,
ऊ एक मजबूर नारी हो
भाग्यले ठगेकी अभागी हो


उसका विवश ओठमा लाखौँ  खुशीका बाहाना छन
कयौं मुस्कानका रेखा छन

तर ,
लोचनभरि सावन छचल्किएको छ
दिल भित्र आगो दन्किएको छ
छाती भित्र भित्रै चर्किएको छ
मन चोईटिएको छ
कुंडिएको छ
दुखेको छ

उसका   मनभरि अनेकौं चाहानाका कोपिला छन
दुर्भाग्य !
उ विना मौसममै चुँडिन्छे ,
लुटिन्छे ,
कुल्चीन्छे
गल्लीमा वेवारिस भई फालिन्छे
नयनभरी सपनाका अनगिन्ती महलहरु छन
तर अफशोच !!
निर्माणाधीन मै भत्काइन्छ - वालुवाको घर झैँ
जलाइनछ - पत्करको मन्दिर झै
उड़ाईंनछ - कागजको चंगा झैँ