जब पाइला राख्यौ मेरो मनको मझेरीमा
रोशनी छायो मेरो मनको अँधेरीमा
न बोल्ने कोहि न सुन्ने कोही
एक्लै एक्लै हिड्दै थिएँ
न साथी मेरा न संगी कोही
आफन्त कै भिडमा बिरानो थिएँ
जब सुस्तरी पाइला टेक्यौ जीवनमा
उमंग भरियो मेरो मनमा
मायाको बिऊ रोपी दियौ
आशाको दीप बाली दियौ
खडेरीमा वर्षा भए जस्तै
स्नेहको बाढी लेराइ दियौ
जब तिम्रो आगमनको आभास भयो मनमा
खुशीको सरगम बज्यो मेरो जीवनमा
मैले हांस्नै बिर्सिसकेंथें
रोएर आँशु रित्याई सकेथें
तिम्रो आगमनसंगै हाँस्न सिकें
अँध्यारोको दीपक तिमीलाई पाएँ
No comments:
Post a Comment