म पनि आस्तिक

 म पनि आस्तिक

हो, म पनि आस्तिक नै हो

तिम्रो आस्थाको धरोहर र

मेरो विश्वासको सेतु फरक छ

तिम्रो आस्थामा मूर्तिको पूजा गरिन्छ

तिनै भगवान बनाउने हातहरुको

तिरस्कार गरिन्छ

तिम्रो हरेक शुभकर्ममा

उत्सवमा

बाजागाजाको संगीत चाहिन्छ

बिडम्बना

तिनै संगीत सर्जकको छोइछिटो गरिन्छ

तिम्रो व्यवहारमा थुप्रै छालाका सामान चाहिन्छ

अफसोच

तिनै सृजनाकारको घृणा गरिन्छ

सृजनाका मुहानलाई दलित भनिन्छ

पशु भन्दा पनि तल्लो श्रेणीमा गनिन्छ

तिमीलाई हर कदममा नारीको

साथ र सहयोग चाहिन्छ

दुर्भाग्य

उनलाई दासीको तुच्छ व्यवहार गरिन्छ

हो , यसैकारण मेरो मन भरिन्छ

आँखा रसाउँछ

तिम्रो अज्ञानतामा चुकचुकाउन मन लाग्छ

तिमीलाई मेरो आत्माले धिक्कार्छ

यस्तो लक्ष्मण रेखा नकोरिएको

भेदभाव विनाको 

उच्च विचार र समभाव रहेको

मेरो आफ्नै सम्प्रदाय छ

तिम्रो भन्दा फरक ईश्वरमा मेरो विश्वास छ

जसले पैतालाबाट मानवको सृष्टि गर्दैनन्

जसले नारीलाई नरकको द्वार भन्दैनन्

जसले विभेदको पर्खाल खडा गर्दैनन्

झरी पर्दा होस् वा घाम चर्किंदा होस्

एउटै छातामा ओत लगाउँछन्

साझा छानो मुनि आश्रय दिन्छन्

एउटै मुहानको पानी पिलाउँछन्

मानिसलाई मानव भै बाँच्न सिकाउँछन्

म यस्तै भगवानमा आश्था राख्छु

विश्वास गर्छु

हो, म पनि आस्तिक नै हो

प्रभा अधिकारी

सूर्यविनायक-५

भक्तपुर