आकास यात्रा

 आकास यात्रा (२०७८/०३/२३ बुधबार)

म सिन्धु

मौनता

धीरता

गम्भीरता

शालिनता

मेरा गहना

स्वभाव

सूर्य,

आफ्नो हात पसारे

प्रेम पूर्ण निवेदन गर्छ

सुस्तरी फुस्फुसाउँछ

"आउ म तिमीलाई

आकासको सयर गराउँछु"

"पृथ्वी घुमाउँछु"

"जलचरसँग मात्र कति बस्छौ ?"

"सन्सार रमणीय छ"

"विशाल छ"

"सुन्दर छ"

उसको न्यानो स्पर्शमा

फुस्लाइमा

म लठ्ठिन्छु

खै के हुन्छ

वाष्पिभूत हुन्छु

देह हलुका बन्छ

हावा जस्तै

विस्तारै उपर उठ्छु

तानिन्छु

मज्जा आउँछ

सोच्छु, 

म कति भाग्यमानी

रविसँग प्रित लाउँछु

नभलाई आलङ्गिन गर्छु

निमेष मै स्वप्निल बन्छु

अघिसम्म रङ्ग हिन थिएँ

सेतो काया

तरलबाट वाफ

हिड्न छाडेर उड्न थालेको छु

मनमनै रमाउँछु

पवनसँग लहराउँछु

माथि माथि

अझै माथि 

कति माथि हो कति

ल रुख भन्दा

पहाड भन्दा पनि

लौ आकास छुन लागेँ

ढाकिदिएँ पुरै

लौ खा त!

सूर्यलाई पनि छेकि दिएँ

कस्ले जित्नु मलाई

म गगन, पृथ्वी

घाम भन्दा पनि ठूलो

बतासिन्छु

हतासिन्छु

आकासिन्छु

मृदङ् बजाउँछु

गीत गाउँछु

गड्याङ्ग

गुडुङ्

गडगडड…

चट्चट

ढ्याङ्

नाच्छु

सबैलाई जितेँ

विजुली बनि सकेँ

चम्किन्छु

अहा ! कति सुन्दर

गर्व लाग्छ

दौडिन्छु, अझै

धेरै माथि जानु छ

सूर्यलाई भेट्नु छ

आकासलाई उछिन्नु छ

सबैको हुर्मत लिनु छ

धज्जी उडाउनु छ

म पनि कम छैन

देखाउनु छ

समुद्रमा यस्तो आनन्द कहाँ ?

उहि किराहरुको छत्ल्याङ् छुत्लुङ

पखेटा पसार्छु

तल तिर हेर्छु

आहा ! कति उल्लास

जताततै मेरै राज

ओहो! लौ यो के भयो

खैरे भएँ

पाइला लरबराए

के हुदैछ ?

हँ! कालो

के साह्रो गह्रौँ पाइला

लौ न कति चिसो 

बोझिलो शरीर

रिङ्गटा 

वाकवाकी लागे जस्तो

लेक लागेको हो कि !

के गर्ने होला ?

लौ पहाडमा पो आइपुगेँ

जोर लगाउँछु

गति बढाउन खोज्छु

सबै व्यर्थ

ड्याम्म !!!

अवाक्

गला अबरुद्ध 

पूर्ण विराम

चिसिएँ

ए, लौ ! जमेँ

बरफ बनेँ

असिना बनेँ

पग्लिएँ

छताछुल्ल भएँ

जलधारा बनेँ

हिस्स परेँ 

जमिनमा गिरेँ

सिँचेँ

जमिनका पाटा

कहिँ ओभानो रहेन

झर्दै गर्दा माथि तिर हेरेँ

खिस्स हाँसे

मेरै जस्तो दौडमा

अनेकौं आतुर बादलका थुम्काहरु

घरबाट धेरै टाढा पो आइएछ

डाँडाकाँडा

भिरपाखा

खेत खलियान

बस्ती मैदान

अदम्य साहस बटुलेर

पुनः दौडिन्छु

हामफाल्छु

आकास छुन होइन

सागर पुग्न

मनमनै गम्छु, 

अब गगनको यात्रा छोडिदिन्छु

होइन, त्यसो गर्न हुदैन

मैंले यात्रा गर्नै पर्छ

रुखो धर्ती भिजाउन

वनस्पति रिझाउन

हराभरा बनाउन

जीवात्मालाई जगाउन

रुप रङ्गको स्वाद लिन

जीवन चक्र पुरा गर्न

प्रकृतिको नियम धान्न

पुनः

सुरजले फकाउने छ

फकिने छु

कर थाम्ने छ

तानिने छु

उचालिनेछु

खसालिने छु 

अनन्तसम्म

इति शुभम्

प्रभा अधिकारी

सूर्यविनायक -५

भक्तपुर